รำพึงรำพัน Archive

แสงแรกในยามเช้า

จะมีสักกี่ครั้งที่คนเราได้ใช้เวลาในช่วงเช้า ยืนท่ามกลางความมืด เฝ้ารอคอยความสว่างจากดวงอาทิตย์ ที่ค่อยๆ ส่งแสงเรืองรองออกมาจากขอบฟ้าข้างหน้า จากความมืดมิด ขอบฟ้าก็เป็นสีขาว แล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีชมพูและแดงขึ้นเรื่อยๆ ตามเวลาที่หมุนผ่านไป ในช่วงเวลานั้นบางคนอาจจะเฝ้ารอคอยแต่ดวงอาทิตย์ เพราะอยากเห็นสีแดงสดใสของดวงอาทิตย์ในยามเช้า แต่หากมองดูดีๆ ก่อนที่ดวงอาทิตย์โผล่จะพ้นขอบฟ้านั้น ความงามของธรรมชาติได้ปรากฎให้เราเห็นตั้งแต่แสงแรกที่ขอบฟ้าแล้ว

เว็บไซต์นี้เป็นเว็บไซต์ที่ไม่เหมาะสม?

ถ้าคุณเปิดเว็บไซต์ของตัวเองแล้วพบว่าถูกปิดกั้นโดยกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ปรากฎเป็นหน้าจอสีเขียว มีรูปดวงตาที่มีสัญลักษณ์ของกระทรวงอยู่ข้างใน (เหมือนจะบอกว่า เราจับตาดูคุณอยู่นะ)  แบบทางด้านบนเนี่ยจะทำยังไงครับ ผมเดาเอาว่า คุณน่าจะงงเหมือนๆ ผม และคิดในใจว่า นี่มันอะไรกันเนี่ย? เมื่อลองสำรวจดู ผมพบว่าเว็บของผมที่เข้าไม่ได้นั้น ใช้บริการ URL redirect ของบริษัทผู้รับบริการทดทะเบียนโดเมนเนม (Enom) ซึ่งอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา  ลักษณะของการทำ URL redirect นี้ มีแทบทุกในบริษัทผู้รับจดโดเมนเนม (Registrar) ซึ่ง Enom ก็เป็นหนึ่งในผู้ให้บริการในลักษณะนี้  การทำ URL redirect นั้น บ. Enom ได้ตั้งเซิร์ฟเวอร์ขึ้นมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ  และเมื่อเวลามีผู้เปิดเว็บที่เป็น URL redirect ก็จะมีการเรียกดูข้อมูลที่เซิร์ฟเวอร์นี้  ก่อนที่บราวเซอร์จะถูกส่งต่อไปยังเว็บไซต์ปลายทางอีกทีหนึ่ง จากรูป ก็จะเห็นว่ามีอยู่ 3 ขั้นตอนหลังจากที่ผู้ใช้พิมพ์ URL ที่จะถูก …

กลิ่นความรัก

ถ้าคุณสามารถได้กลิ่นไอของความรัก และคุณเดินเข้ามาให้มหาวิทยาลัย หรือที่ไหนๆ ที่มีหนุ่มสาวรวมกลุ่มกันอยู่ คุณจะพบว่ามีกลิ่นของความรักตลบอบอวลไปทั่ว เนื่องด้วยระยะห่างที่เกิดขึ้นในช่วงปิดเทอมสำหรับบางคู่ หรืออีกนัยหนึ่งคือเมื่อกลับมาอยู่ที่หอพักแล้ว ห่างไกลจากสายตาของพ่อแม่ผู้ปกครอง ก็เลยสามารถทำอะไรได้ตามที่ต้องการ ภาพของการเคล้าคลอเคลีย โอบกอด จูงไม้จูงมือ ก็มีให้เห็นไปทั่วจนชินตาสำหรับผม แต่ในบางครั้งความรักไม่ได้ทำให้ตาบอดเพียงอย่างเดียว ยังทำให้โสตประสาทอื่นๆ ของร่างกายทำงานผิดพลาดไปด้วย การรับรู้ในเรื่องของสิ่งแวดล้อมถูกตัดขาดลง โลกทั้งใบดูเหมือนจะเหลือแต่เราสองคน ที่เขียนมาข้างต้น ไม่ใช่อะไรหรอกครับ เพราะว่าในช่วงเวลานี้ผมจะต้องระมัดระวังในการขับรถในมหาวิทยาลัย อย่างเช่นเมื่อวานนี้เกือบชนลูกสาวและลูกชายของใครก็ไม่ทราบ เขาทั้งสองนั่งรถป๊อบคันเล็กๆ ผู้ชายเป็นคนขับโดยโอบกอดผู้หญิงที่นั่งตรงกลาง ขณะนั้นผมขับรถกำลังจะเร่งแซงเขาทั้งสองไป แต่แล้วผมก็ต้องเบรคอย่างแรงจนกล่องข้าวที่ซื้อมากระเด็นตกลงไปกลิ้งอยู่ที่พื้น ดีที่กล่องไม่เปิดออก ไม่อย่างนั้นผมคงต้องนั่งกินข้าวจากถุงพลาสติกเป็นแน่ สาเหตุที่ผมต้องเบรคหัวทิ่ม เพราะเขาต้องการจะกลับรถและเขาก็ทำมันทันที ผมหยุดและเขาก็หยุด ผมมองไปด้วยความเซ็ง พูดอะไรไม่ออก นึกอยากจะด่าออกไป แต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไร ผมนั่งนิ่งและรอจนกระทั่งเขากลับรถผ่านผมไป แล้วผมจึงเคลื่อนรถต่อ บอกแล้วไงครับว่า ความรักไม่ได้ทำให้คนตาบอดเพียงอย่างเดียว ยังทำให้โสตประสาทส่วนอื่นๆ …

เรื่องธรรมดาๆ

มีเรื่องธรรมดาๆ ที่ผมเพิ่งเจอภายใน 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา… เรื่องแรกก็คือ หลังจากกลับจากทานอาหารเย็นซึ่งเป็นเวลาประมาณ 2 ทุ่ม ผมกับอาจารย์อีก 4 ท่านก็เดินกลับไปที่ตึกทำงาน ระหว่างทางเราผ่านรถยนต์คนนึงที่จอดและเปิดไฟหน้าทิ้งไว้ พอเราเดินเข้าไปใกล้และมองเข้าไปในรถ ก็พบนักศึกษาชายหญิงคู่หนึ่งกำลังจูบกันอย่างดูดดื่ม โดยไม่สนใจเราที่เดินผ่านไปมา ซึ่งจริงๆ แล้วบริเวณที่รถจอดอยู่นั้นเป็นบริเวณที่มีคนผ่านไปมา แล้วถ้าหากเลื่อนไปอีกนิด ก็จะเป็นถนนที่ไม่มีคนพลุกพล่านเลย แต่ท่าทางทั้งคู่จะอดใจไม่ไหว เรื่องที่สองก็คล้ายๆ กับเรื่องแรก เกิดเมื่อวานซืนนี้เองหลังจากกลับจากทานอาหารเย็นอีกเช่นกัน ช่วงนั้นฝนกำลังตกปรอยๆ มีชายหญิงคู่หนึ่งยืนกางร่มหันหน้าเข้าหากันและจูบกัน ซึ่งเป็นบริเวณที่รถที่ยูเทิร์นบริเวณนั้นทุกคันจะต้องส่องไฟผ่านไปเห็นเข้า ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้ว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เรื่องคู่สามีภรรยานักศึกษา เรื่องกิจกรรมยามดึกในรถยนต์ก็มีให้เห็นมาตั้งแต่ผมเริ่มมาทำงานที่นี่ใหม่ๆ แต่หลังจากที่เจอเหตุการณ์คล้ายๆ กันภายในสองสัปดาห์ ในบริเวณที่คนพลุกพล่าน ผมก็ชักไม่แน่ใจว่า อะไรๆ ในปัจจุบันมันเปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้แล้วหรือ? หรือว่าผมพลาดอะไรบางอย่างไป… หรือในอนาคตมันจะเป็นเรื่องธรรมดาที่คนในรุ่นต่อไปจะยืนกอดจูบกันได้อย่างเปิดเผยในที่สาธารณะ โดยไม่สนใจคนอื่นที่ผ่านไปมา …มันคงเป็นเรื่องธรรมดากระมังครับ…