จะมีสักกี่ครั้งที่คนเราได้ใช้เวลาในช่วงเช้า ยืนท่ามกลางความมืด เฝ้ารอคอยความสว่างจากดวงอาทิตย์ ที่ค่อยๆ ส่งแสงเรืองรองออกมาจากขอบฟ้าข้างหน้า

จากความมืดมิด ขอบฟ้าก็เป็นสีขาว แล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีชมพูและแดงขึ้นเรื่อยๆ ตามเวลาที่หมุนผ่านไป ในช่วงเวลานั้นบางคนอาจจะเฝ้ารอคอยแต่ดวงอาทิตย์ เพราะอยากเห็นสีแดงสดใสของดวงอาทิตย์ในยามเช้า

แต่หากมองดูดีๆ ก่อนที่ดวงอาทิตย์โผล่จะพ้นขอบฟ้านั้น ความงามของธรรมชาติได้ปรากฎให้เราเห็นตั้งแต่แสงแรกที่ขอบฟ้าแล้ว

วันอาทิตย์บ่ายๆ ผมอยากพักผ่อน เลยขับรถไปเมืองอยุธยา ลัดเลาะผ่านไปทางศูนย์ศิลปาชีพบางไทร ตรงไปเรื่อยๆ ผ่านทางไปพระราชวังบางปะอิน แล้วก็ตัดสินใจไปยังเส้นทางที่ไม่เคยคุ้นเคย ขับไปเรื่อยๆ ไม่ได้เร่งรีบอะไร

แล้วอยู่ๆ ก็ผ่าน วัดไชยวัฒนาราม เลยทำให้อึ้งตะลึง เพราะอยู่ๆ วัดก็ปรากฎขึ้นมาในเส้นทางโดยไม่ได้คาดหมาย ผมเลี้ยวเข้าไปในวัดไม่ทัน เลยต้องเลยไปแล้วกลับรถเข้าไปจอดที่ลานหน้าวัด ตอนนั้นก็มีคนเข้าไปเยี่ยมชมพอประมาณ

หลังคว้ากล้องได้และเสียค่าชมโบราณสถาน 10 บาท (ถูกเหลือเกิน) เดินถ่ายรูปเที่ยวชมได้พักใหญ่ เห็นเมฆตั้งเค้าดำทะมึนก็เลยต้องรีบกลับก่อนตัวเปียกครับ

ชมรูปถ่ายวัดไชยวัฒนารามของผม และอ่านเรื่องราวของวัดไชยวัฒนารามได้ที่ wikipedia ครับ